Łokieć tenisisty jest to zespół bólowy zewnętrznej powierzchni stawu łokciowego spowodowany przeciążeniem przyczepionych do niego mięśni, a konkretnie ścięgien tych mięsni. Bolesność umiejscawia się na małej wyniosłości kostnej (nadkłykciu bocznym) na zewnętrznej stronie łokcia, gdzie przyczepiają się mięśnie prostujące palce i nadgarstek. Powierzchnia tego miejsca jest bardzo mała w stosunku do naprężeń i napięć, do których dochodzi podczas zbyt intensywnej pracy mięśni. Tak, więc choroba powstaje, jako efekt powtarzających się licznych przeciążeń i mikrourazów i powstającego na ich tle stanu zapalnego.

Ze względu na skomplikowaną i złożoną budowę staw łokciowy jest jednym z najbardziej podatnych na urazy. Łokieć tenisisty występuje najczęściej między trzydziestym a sześćdziesiątym rokiem życia. Występuje głównie u osób pracujących przy komputerze oraz przy wykonywaniu zawodów wymuszających powtarzające się często ruchy nadgarstka (wyprost oraz ruchy podobne jak podczas wkręcania śruby).

Choroba dotyczy jedynie 10% osób grających w tenisa, także osób grających w badbingtona lub squosha. Dotyczy zwłaszcza osób rozpoczynających naukę gry, którzy nie mają jeszcze doskonale wyćwiczonej techniki uderzeń i generują ruch z nadgarstka, zamiast z tułowia i barku. U graczy wyczynowych, objawy może wywołać mocno rotowany serwis. Dolegliwość jest traktowana, jako choroba zawodowa i może dotyczyć stomatologów, ortopedów, elektryków, masażystów, ślusarzy.